نقاب

غیبت کوتاه مدت

سلام..

برای اولین بار می خوام عامیانه حرف بزنم. چند وقتیه که دیگه اصلا وقت نمی کنم حتی یک دقیقه هم برای وب لاگم که یه مدت خیلی براش وقت می گذاشتم و دوسش داشتم، وقت بزارم .. البته الان هم خیلی خیلی دوسش دارم. اما چه کنم که از کار زیاد و وقت کم نمی رسم.. یه چند وقتی مطلب نمی گذارم تا ببینیم خدا چی می خواد..

الان تو چند تا خبرگزاری و سایت خبر و گزارش و مطلب می دم..

مثل همونایی که تو وب لاگ می دادم..

به امید دیدار در آینده ای نزدیگ

+ نوشته شده در شنبه هفتم اردیبهشت 1387ساعت 0:1 توسط فواد |

پنج سال اشغالگري در عراق

سقوط رژيم ديکتاتوري "صدام حسين" پايان جنگ عراق نبود اما روزهايي که در پس اشغال اين کشور با حضور آمريکايي ها آمد، براي مردم ستم کشيده اين کشور به مراتب بدتر از دوران "صدام" بود.

به مناسبت فرا رسيدن حمله آمريکا به عراق تاريخچه اشغال عراق را مرور مي کنيم:

20 مارس 2003: حمله نيروهاي ائتلاف به رهبري آمريکا به عراق آغاز شد.

9 آوريل 2003: فرمانده نظاميان آمريکايي پايان حکومت رژيم "صدام" در عراق را اعلام کرد.

13 جولاي 2003: حکومت انتقالي تعيين شده توسط آمريکا با 25 عضو تشکيل شد.

15 نوامبر 2003: "پل برمر" حاکم آمريکايي عراق و سران دولت انتقالي بر سر تشکيل دولت تا جولاي 2004 به توافق رسيدند.

13دسامبر 2003: "صدام حسين" در يک گودال در نزديکي زادگاهش، روستاي "عوجه" در شهر تکريت يافت شد.

آوريل 2004: تصاويري که بد رفتاري نظاميان آمريکايي با زندانيان عراقي "ابوغريب" را نشان مي داد منتشر شد و موج گسترده اي از اعتراضات عليه دولت "جرج بوش" را برانگيخت.

30 ژوئن 2004: دادگاه نمايشي محاکمه "صدام" با تصميم آمريکا آغاز شد.

اول نوامبر 2004: با وجود ناآرامي ها و کشتار هر روزه مردم نام نويسي براي نامزدي در انتخابات پايان ژانويه آغاز شد.

7 نوامبر 2004: با بالاگرفتن خشونت ها در عراق دولت، حکومت نظامي اعلام کرد.

30 ژانويه 2005: انتخابات مجلس اعلاي اسلامي در 18 استان و انتخابات پارلمان کردستان عراق انجام شد.

3 مي 2005: "ابراهيم جعفري" بعنوان نخستين نخست وزير منتخب مردم عراق سوگند ياد کرد.

15 دسامبر 2005: در انتخابات پارلماني شيعيان بيشتر کرسي ها را بدست آوردند.

22 فوريه 2006: انفجار مهيبي در سامرا موجب کشته شدن عده اي از زائرين و ويراني بخشهايي از حرمين امامين عسکريين (ع) شد.

8 ژوئن 2006: در يک حمله هوايي به مقر نيروهاي القاعده "ابو مصعب زرقاوي" رهبر شاخه عراق شبکه القاعده در کشته شد.

5 نوامبر 2006: "صدام" به اعدام محکوم شد.

30 دسامبر 2006: "صدام حسين" به دار آويخته شد.

ژانويه 2007: "بوش" از اعزام 20 هزار نظامي آمريکايي ديگر به عراق خبر داد.

14 آگوست 2007: در يک حمله انتحاري که بزرگترين حمله از نوع خود بود، 520 نفر از ساکنان منطقه ايزديه نشين عراق کشته شدند. اين حمله بيشترين آمار کشته ها در سال هاي اشغال عراق را داشته است.

25 دسامبر 2007: حمله هوايي جنگنده هاي ارتش ترکيه به مواضع گروهک PKK در مناطق شمالي عراق.

اول فوريه 2008: در حمله انتحاري در بازار بغداد بيش از 100 نفر کشته شدند.

2 مارس 2008: "محمود احمدي نژاد" رييس جمهور کشورمان طي سفري تاريخي براي نخستين بار پس از پيروزي انقلاب اسلامي به عراق سفر کرد و با مقامات اين کشور ديدار و گفتگو نمود.

+ نوشته شده در دوشنبه بیست و هفتم اسفند 1386ساعت 13:31 توسط فواد |

برنده جنگ عراق کيست؟ (به بهانه پنج سال اشغال)

در جنگ هاي مختلف معمولا يک طرف بر طرف ديگر غلبه مي کند و يا پيروزي هاي يک طرف بيشتر از پيروزي هاي طرف مقابل است. اما آيا جنگ عراق هم برنده اي دارد؟

اکنون پنج سال از اشغال عراق توسط آمريکا و ديگر متحدانش مي گذرد ولي نه عراقي ها و نه نيروهاي ائتلاف تحت رهبري آمريکا را نمي توان پيروز اين جنگ ناميد.

حدود دو سال پيش "دونالد رامسفلد" وزير دفاع آن زمان آمريکا و از طراحان اصلي جنگ عراق در مقاله اي در روزنامه "نيويورک تايمز" با عنوان «پيروزي هاي ما در عراق» اين گونه به منتقدان اشغال عراق پاسخ داد که اگر چه آمريکا درعراق با مشکلاتي روبه روست اما توانسته دولت ديکتاتوري "صدام حسين" را سرنگون و او را دستگير و محاکمه نمايد. مردم عراق توانسته اند دولتي برآمده از خواست خودرا تشکيل دهند و در انتخاباتي آزاد و دموکراتيک نمايندگان مجلس ملي را انتخاب کنند.البته آقاي رامسفلد به اين نکته اشاره نکرده بود که درست است که ديگر ديکتاتوري به نام صدام بر مردم عراق حکومت نمي کند اما وضع مردم عراق و شرايط زندگي آنان بسيار بدتر از زماني است که صدام بر آنها حکومت مي کرد.

بر اساس گزارش سازمان ملل متحد از ابتداي اشغال عراق در سال 2003 ميلادي تا کنون بيش از 700 هزار غير نظامي عراقي در درگيري هاي اين کشور جان خود را از دست داده اند. اکثر اين غير نظايان را زنان و کودکان عراقي تشکيل مي دهند. در طول اين مدت گزارشهاي بي شماري از نبود آب آشاميدني سالم و شيوع بيماري هاي واگيردار درعراق منتشر شده است.اما اين گزارشها به همين جا ختم نمي شوند. روزنامه واشنگتن پست در گزارشي جنجالي فاش کرد که از زمان اشغال عراق تا کنون زنان عراقي به تعداد بسيار گسترده به کشورهاي ديگر قاچاق مي شوند. بر اساس آمار رسمي دولت عراق بعد از اشغال اين کشور سالانه 5 هزار زن عراقي به کشورهاي حاشيه خليج فارس قاچاق شده اند.البته آمار غير رسمي بسيار فراتر از اين رقم را نشان مي دهد. اکثر اين زنان و دختران جوان کساني هستند که خانواده، شوهران و پدران خود را از زمان اشغال از دست داده اند. بر اساس گزارش واشنگتن پست اين دختران بين 2 تا 10 هزار دلار در بازارهاي فحشاي کشورهاي عربي به فروش مي رسند.

کودکان عراقي را شايد بتوان بزرگترين قرباني «دموکراسي آمريکايي» در عراق خواند. بر اساس آمار صندوق بين المللي حمايت از کودکان سازمان ملل متحد (يونيسف) نزديک به 80 در صد از کودکان عراقي از سوءتغذيه رنج مي برند و دو پنجم از آنان نيز يا شامي براي خوردن ندارند و يا با خوردن غذايي سرد سر بر بالين مي گذارند . بسياري از اين کودکان والدين خود را در طول اين جنگ از دست داده اند.

اما اينها تنها گوشه اي از مشکلات مردم عراق است که بعد از اشغال اين کشور براي آن به وجود آمده است. شايد مشکلات اصلي مردم عراق تروريسم، عدم وجود امنيت، بيکاري، فقر و تخريب تمامي زير ساخت هاي اقتصادي اين کشور باشد.

از سوي ديگر تعداد سربازان کشته شده آمريکايي مستقر در عراق از تعداد کشته هاي جنگ ويتنام فراتر رفته و اين کشور وجه خود را نزد افکار عمومي دنيا از دست داده. دروغهاي سران کاخ سفيد براي همگان روشن شده و هر روز رسوايي جديدي دامن گير آنان مي شود، از کلاه برداري هاي "پل برمر" حاکم آمريکايي روزهاي آغازين اشغال اين کشور گرفته تا شکنجه زندانيان ابوقريب و رسوايي اخير در مورد شرکت هاي امنيتي که به جاي تروريست ها مردم عراق را هدف قرار مي دهند.

پس چه کس يا کساني پيروز جنگ عراق هستند؟

در اين آشفته بازار عراق اول از همه مي توان از شرکت هاي بزرگ نفتي آمريکايي مانند "هاليبرتون" نام برد که رياست آن بر عهده "ديک چني" معاون اول رييس جمهور آمريکا و از طراحان اصلي جنگ عراق است. اين شرکت در حال حاضر بيشتر پروژه هاي نفتي عراق را در اختيار گرفته است.در کنار آن شرکت هاي بزرگ اسلحه سازي اين کشورهستند که با توجه به شرايط منطقه و حضور تروريست ها قراردادهاي کلان فروش اسلحه با کشورهاي عربي منعقد کرده اند.

دوم مي توان از تروريست ها و شبکه القاعده نام برد که توانسته اند عراق را به پايگاهي «با ثبات و امن» براي خود تبديل کنند و به راحتي و روزانه دست به هر اقدامي که مي خواهند بزنند.

سوم مي توان از صهيونيست ها نام برد، زيرا آنها از اين آب گل آلود به خوبي ماهي گرفته اند و از همان روزهاي آغازين حمله آمريکا به عراق آنان نيز با توجه به معطوف شدن افکار عمومي دنيا به سوي عراق ،حلقه محاصره خود را بر مردم فلسطين تنگ تر کرده اند . خبرهايي نيز از خريد زمين توسط صهيونيست ها در مناطق مختلف عراق به گوش مي رسد.

و بالاخره چهارم مي توان از دموکرات هاي آمريکا نام برد که اينک سوار بر موج مخالفت هاي داخلي و خارجي با بوش و جنگ عراق شده اند و از اين راه توانسته اند کنترل مجالس کنگره را در دست گرفته و گامي بلند براي دست يافتن کانديداهاي اين حزب براي احراز پست رياست جمهوري در انتخابات آتي آمريکا بردارند.

+ نوشته شده در دوشنبه بیست و هفتم اسفند 1386ساعت 13:30 توسط فواد |

نقاب

غیبت کوتاه مدت

پنج سال اشغالگري در عراق

برنده جنگ عراق کيست؟ (به بهانه پنج سال اشغال)

نوشته های پیشین

پیوندها